Krokus of Crocus ?

De afgelopen weken waren vele tuinliefhebbers in de ban van de sneeuwklokjes. Geen bolgewas heeft zoveel ‘fans’ als de vroegbloeiende sneeuwklok met haar eigen festivals, open tuinen en zelfs sneeuwklokjesreizen…

Vrolijk!
Nu vind ik die sneeuwklokjes best leuk en heb ze ook zeker in m’n eigen tuin. Maar zeg nu zelf: een Krokus is toch véél vrolijker! Vlak na de sneeuwklokjes duiken overal in de tuin die vrolijke gele, roze en paarse kelkjes van de Krokus op. Vooral in boerderijtuinen en bij oude landgoederen zie je vaak hele velden met vrolijke kleurtjes tussen het gras en onder oude bomen staan. Leuk gezicht is het als de bloemkelkjes zich ’s ochtends openen als de zon schijnt en weer sluiten als het donker wordt.

Krokussen

Oorsprong
Van oorsprong komt de Krokus helemaal niet voor in Nederland, maar in de bergen rond middellandse zee. De eerste krokussen in Nederland zijn in de 16e eeuw vanuit Constantinopel meegenomen naar de botanische tuin in Leiden. En vandaaruit heeft ze een zegetocht door ons land gemaakt, vooral vanaf de 19e eeuw werd ze steeds populairder.

De latijnse naam voor Krokus is Crocus. Dit komt van het griekse krokos, wat weer gebaseerd is op een oude arabische benaming voor Saffraan, inderdaad de bijzondere specerij. Deze wordt gewonnen van de stempels van de Crocus sativus. Er wordt wel gezegd dat de Romeinen saffraan in hun kussen stopten na een avondje stappen: ze geloofden dat het hielp tegen een kater. Voor wie het wil proberen: je schijnt ze zelf ook wel te kunnen kweken voor saffraanoogst, maar in ons klimaat valt dat eigenlijk niet mee.

IMG_3640

In eigen tuin
Wil je zelf ook Krokussen in de tuin? Dan heb je geluk, want als ze het naar hun zin hebben worden het er ieder jaar vanzelf een beetje meer. Zonder dat je er werk van hebt of dat het hinderlijk wordt. Vooral de boerenkrokus: Crocus tommasinianus, die zichzelf prachtig uitzaait tussen andere planten of in het gazon. Uit de bloem komt dan een ‘doosvrucht’ die weer heel veel nieuwe zaadjes voortbrengt.

De meeste Krokussen houden van een zonnig plekje die goed ontwatert. Liefst in wat zandige grond. Maar er zijn ook wel soorten die liever wat meer schaduw hebben. Ieder jaar komen er weer nieuwe varianten bij, voor iedereen is er wel een favoriet. Let op kleur, hoogte, grootte van de bloem, bloeitijd en zelfs geur! Maar heb je een leuk bloembakje met Krokussen gekregen en zijn ze uitgebloeid? Gewoon met blad en al in de tuin zetten, moet jij volgend jaar eens opletten.

Plant de bollen in september/oktober op zo’n 3-4 cm diepte en zo’n 10cm uit elkaar. Na de bloei het blad gewoon laten staan, die verzamelen weer het voedsel voor volgend jaar. Een beetje koemestkorrels net na de bloei wordt dan ook erg op prijs gesteld!
Plant vooral op plekken in borders, in het gras en onder bladverliezende bomen/struiken. Daar komen de vrolijke voorjaarskleurtjes echt tot hun recht. En dan niet 3 bloemetjes bij elkaar, maar gewoon massaal in een groep van 100 bij elkaar. Dat geeft pas een mooi effect!

Krokus of Crocus? Het mag gewoon allebei!

 

Kerstroos in Januari

7 januari 2016

Helleborus orientalis

Het is weer januari. Veel tuinliefhebbers worden helemaal blij, want midden in de winter komen de verstilde kleuren van de eerste Helleborus al weer boven. De meeste van deze planten bloeien pas wat later in het voorjaar, maar oh wat is het fijn dat de eerste exemplaren nu al hun mooie kleed tonen. Op nieuwjaarsdag kreeg ik m’n eerste bloemen van dit jaar. Nu het vriest en ijzelt zijn de bloemstengels slap gaan hangen (ook mooi…), maar zodra de temperatuur stijgt gaat hun kopje weer gewoon omhoog en bloeien ze verder.

Helleborus Kerstroos Helleborus orientalis met Viburnum tinus

Bloei

Veel mensen kennen de plant beter onder de naam Kerstroos of Nieskruid. Die eerste Nederlandse naam is een beetje raar, want er zijn nauwelijks soorten die met kerst bloeien. ‘Kerstroos’ komt van de Helleborus niger die vroeger in kassen vervroegd in bloei werd gebracht om ze rond kersttijd bloeiend in huis te kunnen zetten. Tegenwoordig is vooral de Helleborus orientalis populair, niet voor in huis maar in de tuin. Deze Helleborus is één van de meest kleurrijke en meest betrouwbare soorten, en in ontelbaar veel kleuren en vormen.. Hij geeft bijna het hele jaar structuur aan de border. Een echte polvormer die jaren en jaren zonder overlast op z’n plek blijft

 

Helleborus Kerstroos onder ijzelHelleborus Kerstroos onder ijzel

Dichtbij

De bloemen zijn vooral van dichtbij schitterend. Het mooist is dan ook een plekje bij raam, voordeur of looppad. Liefst ook nog in lichte schaduw en fijne bekalkte en bemeste tuingrond. Heerlijk vinden ze dat. Het blad is dan wel wintergroen, maar met de oostenwind en ijzel eroverheen worden ze al gauw lelijk. Al dat lelijke blad kun je vlak voor de bloei wegknippen: dan zie je al die mooie kleuren beter en er komt ook nog eens fris groen blad voor terug.

Trend

De plant zaait zich wat uit, maar nooit hinderlijk. Leuk is dat de zaailingen vaak net weer iets verschillen van hun moeder, zodat je zelf mooie nieuwe exemplaren kunt kweken. Het duurt vaak wel 2-3 jaar voordat de zaailingen gaan bloeien. Helemaal passend bij de slow-movement-trend van nu, zullen we maar zeggen.

Helleborus Kerstroos

Helleborus Kerstroos

 

As van bbq en houtkachel in de tuin

oktober 2015

Houtas

Nu de avonden donker en kouder worden, vind ik het heerlijk om ons houtkacheltje lekker op te stoken. Gordijnen dicht, kacheltje aan, boek en wijntje erbij… Wie doet je wat!
Na een paar avonden stoken is de asla vol en dat as moet je natuurlijk ergens laten. Maar wist je dat asresten erg goed zijn voor je tuin als je, zoals ik, op arme zandgrond tuiniert? Gooi de volle asla dus niet in de container, maar verwen er je planten mee. Fruit, groenten, gazon en vaste planten; ze zijn dol op een handje houtas. Je krijgt er mooiere bloemen en meer vruchten van. Maar dan natuurlijk alleen van as van schoon, onbehandeld hout.

Lekkerder fruit door houtas

beetje as hier…beetje as daar…
Zelf strooide ik de asresten altijd een beetje gedachteloos uit over m’n gazon en borders. Beetje as hier…beetje as daar…. En dat zo de hele winter door. Dacht dat ik supergoed bezig was. Tot ik bijgaand artikel las van Velt (www.velt.nu/houtas).

Blijkt dat het veel beter is om de as in de winter netjes op te sparen (ik heb er nu een oude Melkbus voor gereserveerd) en pas in het voorjaar beginnen met dun uitstrooien over je gazon. Vanaf maart/april doe je er ook je fruitbomen, -struiken, borders en moestuin een plezier mee. Ook een eyeopener voor mij: in houtas zit veel Calcium. Zuur minnende planten als bosbessen, veenbessen of Rhododendrons doe je er dus geen plezier mee.
Wel een plezier doe je de slakgevoelige planten. Als je er een kringetje van as omheen strooit, schijnen de slakken er met een mooi boogje omheen te kruipen. Het proberen waard!

Let wel op…
Na verbranding van zuiver hout blijven er in de as verschillende mineralen over, o.a. Calcium, Kalium, Fosfor en Magnesium. Hoeveel hangt een beetje af van de houtsoort en je manier van stoken. Strooi niet te veel (max. 100 gr/m2), niet in de volle zon en wind, en dus niet in de winter. Ook als je al een tuin hebt met een hoge PH (dus basisch) doet een as-gift meer kwaad dan goed.

En heb je wel een houtkachel maar geen tuin waar je je as kwijt kan? Ik denk dat de moestuinen in de buurt er erg blij mee zullen zijn!

Natuurlijke tuin in de nieuwbouw

augustus 2015

En ja, de vakantie is weer voorbij…
In de zomerweken sta ik altijd op standje ‘gezellig’. Lekker rommelen in de tuin, bijkletsen met vrienden of tuinen bezoeken. Ook veel nieuwe klanten zijn zelf met vakantie en willen liever nog even in de tuin zitten dan erover nadenken. Extra leuk dus om in deze periode op bezoek te gaan bij tuinrelaties van voorgaande jaren.

Natuurlijke tuin in nieuwbouwwijkLaatst heb ik eens rustig bijgepraat in de privétuin van hovenier Roel Guchelaar. We werken al een aantal jaren prettig samen. Vooral voor natuurlijke en weelderige tuinen schakel ik Roel graag in. De eerste tuin die Roel me liet ontwerpen was zijn privétuin in een nieuwbouwwijk in Marknesse. Het werd het begin van een soort organische samenwerking. Roel had zelf al de basis gelegd met een vlonderterras. Hij had veel ideeën, maar wist niet hoe daar eenheid in aan te brengen. Nog zoekend naar ‘zijn’ stijl. Dus heb ik ingehaakt op zijn bestaande basis en wensen. Met als resultaat een tuin met strakke basis, vijvertje, moeras en luchtige beplanting.

Nu zijn we een paar jaar verder en heeft hij de beplanting zelf doorontwikkeld naar een nog weelderig beplantingsstijl. Ook inheemse planten mogen soms blijven staan. Wat een ander ‘onkruid’ vindt, past hier prachtig in het plaatje.

Zo langzaamaan is het een natuurlijke oase midden in de nieuwbouwwijk geworden. Met allerlei vlinders en bijen, kikkertjes en salamanders, libellen en vogels. Het is een heerlijke plek geworden waar altijd iets is te zien, horen en voelen.
Niet meer midden in de bebouwing maar midden in de natuur. Heeeerlijk!

(Nieuwsgierig geworden?  www.hogu.nl)

Natuurlijke tuin in nieuwbouwwijk

Natuurlijke tuin in nieuwbouwwijk

Natuurlijke tuin in nieuwbouwwijk

Natuurlijke tuin in nieuwbouwwijk

Natuurlijke tuin in nieuwbouwwijk

Natuurlijke tuin in nieuwbouwwijk

Natuurlijke tuin in nieuwbouwwijk

Natuurlijke tuin in nieuwbouwwijk

Natuurlijke tuin in nieuwbouwwijk

Op reis

mei 2015

Het afgelopen jaar heb ik een bijzonder spannende en louterende reis gemaakt. Niet naar een zonnig strand of spannende jungle. Maar langs het pad van m’n leven. Klinkt zwaar en dat was het ook wel. Maar het mooie van diep gaan is dat daarna de wereld om je heen ineens veel mooier is. Gelukkig hebben kundige artsen en verpleegkundigen ervoor gezorgd dat ik vol energie verder kan met een prachtig nieuw tikkende hartklep. Zodat ik nog heel lang kan genieten van al dat moois om me heen.

gewoon of bijzonder?

Eerlijk gezegd was ik voor de operatie toch een beetje vergeten hoe bijzonder en prachtig al dat groen om ons heen is. En dat terwijl ik er als tuinontwerper dagelijks mee bezig was. Het was gewoon geworden, gewoon werk. Maar toen ik daar in m’n airco gekoelde kamertje lag met door screens afgeschermd uitzicht had ik zooo’n heimwee naar m’n tuintje! En oh wat zou ik me een stuk beter hebben gevoeld als ik lekker naar de lucht, wat bomen en de eerste bloesems had kunnen kijken. Als ik het raam open had kunnen doen om de wind en de regen te voelen….

tuin

En toen ik vandaag dan weer door m’n eigen tuintje liep (met de wind en de regen heerlijk in m’n gezicht) zag ik ineens de parallel met veel tuiniers!

Mensen verhuizen, verbouwen en laten de tuinontwerper of het tuincentrum komen voor een mooie groene buitenkamer. Intens genieten! De eerste tijd zijn ze nog heel trouw met tuinfeestjes, onkruid wieden, bloembollen poten en genieten van al dat prachtigs. Maar langzaamaan went het uitzicht, irriteert het onkruid en worden de aardbeien door slakken opgegeten. Het is gewoon geworden, vervelend misschien wel. En ze kunnen er niet meer van genieten.

Mijn advies: loop alsjeblieft weer eens naar buiten, werk een uurtje in de tuin (eigenlijk best lekker), snoep van de eerste aardbeitjes (heel lekker) en oooh wat smaakt een borrel op het terras daarna dan goed (het allerlekkerst). Op dat moment weet je weer hoe bijzonder het is om van al dat groen te kunnen genieten!

Als je alleen weet dat de zon schijnt omdat de screens naar beneden gaan...

Als je alleen weet dat de zon schijnt omdat de screens naar beneden gaan…

Bloesem Malus Evereste

Bloesem Malus Evereste

De schoonheid van regen

juli 2012

Het miezert niet eens. Zelfs geen gewone druppels.
Het komt gewoon met bakken uit de hemel.
In m’n heerlijke warme en droge kantoor kijk ik uit op een trieste natte zomertuin.  Zomer? hij is nog ver te zoeken! Geen zinderende zomerzon, geen knallende borders, geen vurige tuinen. Maar water, water en nog eens water. Vijvers overstromen en droogteminnaars leggen het loodje.

vrouwenmantel

Maar uit al deze ellende is ook iets goeds te halen!
Deze dagen komen de echt sterke en mooie planten tot hun recht, en worden hun zwakke broeders ontmaskerd. Want bij wie staat er deze dagen nog een mooie hortensia ‘Annabelle’? Nergens toch! Probeer in plaats daarvan de ‘ouderwetse’ Hydrangea paniculata met z’n stevige witte pluimen die tot ver in de winter mooi blijven. Deze staan overal nog fier overeind. Vrouwenmantels (Alchemilla mollis)  zijn nu dan wel uitgebloeid, maar juist in de regen is het blad nog prachtig. Siergrassen staan glinsterend te druppen en Daglelies (Hemerocallis) krijgen een diepe kleur. Zelfs de teer ogende akeleiruit (Thalictrum aquilegifolium) staat nog fier overeind terwijl de floxen staan te verschimmelen. M’n Clematis jackmannii ‘Dorothy Walton’ heeft nog nooit zo mooi gebloeid als dit jaar.

Kortom: ieder nadeel heeft z’n voordeel.
Laten we het positief bekijken. Ik nodig je uit om eens goed uit je raam te kijken en te genieten van de onverwachte schoonheid van de regen. (voor de durfals: onder een paraplu is de beleving nog intenser). Laat me weten wat voor moois je allemaal gezien hebt!

tuinontwerp-planten-378