Nieuwe Natuur in polder tussen Haastrecht en Stolwijk

Bilwijk

In de hele Krimpenerwaard wordt de komende jaren veel Nieuwe Natuur gemaakt. Een onderdeel hiervan is het gebied Bilwijk. Deze (kleine) polder tussen Haastrecht en Stolwijk is een belangrijke schakel tussen de natuur van de Reeuwijkse plassen, de Krimpenerwaard en de Lopikerwaard. De afgelopen jaren zijn er in de buurt al heel mooie natuurprojecten gerealiseerd, bijvoorbeeld de Hooge Boezem bij Haastrecht. Een voorbeeld van hoe historie, natuur, recreatie en waterberging op een goede manier gecombineerd kunnen worden. Echt een aanrader voor een frisse wandeling!

Veenweidegebied

De naastgelegen polder Bilwijk is een voorbeeld van een veenweidegebied. Iedere ochtend als ik uit het raam van ons nieuwe huis kijk, geniet ik van dit waardevolle agrarische cultuurlandschap. Dit landschap is in eeuwen hard werken ontstaan om het land te ‘veroveren’ op het water. De karakteristieke lange stroken grasland met de vele slootjes, vogels en knotwilgen maken het hier uniek. Net als de laatste molens. Daar zijn er niet zo heel veel meer in Nederland, dus ook daar moeten we zuinig op zijn. Maar met onze huidige manier van leven, werken en omgaan met natuur, is dat niet vanzelfsprekend meer.

Bodemdaling

Gelukkig is er bij Provincie, Gemeenten, Natuur- en Agrarische organisaties de wil (en de noodzaak) om deze gebieden te behouden. Daarbij speelt natuurlijk ook mee dat er naar manieren wordt gezocht om de bodemdaling tegen te gaan. Hoe mooi is het als we het goede uit het verleden kunnen verbinden met de technieken van de toekomst? Net als dat de boeren vroeger steeds slimmer werden in hun omgang met veen en water, moeten we ook nu niet blijven hangen in ‘vroeger’. Maar het mooie open natuur- en cultuurlandschap combineren met nieuwe inzichten over flora, fauna, water én techniek. Stilstand is achteruitgang zijn mijn opa altijd al.

 

Adviesgroep

Via het programma Veenweiden Krimpenerwaard wordt er nu -samen met bureau RPS- gezocht naar de meest optimale invulling van het gebied. Met veel oog voor weidevogels, kruidenrijk grasland, waternatuur, traditionele eendenkooien en houtwallen en -singels. En als lid van de adviesgroep Bilwijk mag ik -samen met een aantal andere kundige en betrokken leden- meedenken en adviseren over het uiteindelijke plan. Dit wordt de komende jaren is etappes gerealiseerd. En het mooiste is dan dat ik de komende jaren dan ook nog zelf mee mag maken hoe die plannen langzaamaan werkelijkheid gaan worden.

zwanen in veenweidelandschap bilwijk stolwijk molen

bronnen: Gebiedsprogramma en Stuurgroep Veenweide Krimpenerwaard, Zuid Hollands Landschap.
foto’s: Marrion Hoogenboom

Wat kan er in 12 jaar ontwerpen veel veranderen…

18 maart 2016

(oef dit klinkt oud).

Potloodtuinontwerp hand potlood
Twaalf jaar geleden had ik mijn eerste opdrachten als tuinontwerper. Echt ambachtelijk ging dat.
Met grote tekentafel, doorzichtig kalkpapier en kwetsbare inktpennen. Uren staan achter de tafel om alle lijnen en teksten mooi op papier te krijgen. Oh wat moest je opletten, want 1 foutje en je kon weer helemaal opnieuw beginnen (Als je geluk had kon je de inkt met een klein mesje van het kalkpapier schrapen). Om me te onderscheiden van mijn collega’s kleurde ik de definitieve versie in met potlood…..tuinontwerp hand potlood

Wow! Een computerontwerplandschap ontwerp photoshop
Oh wat was het fijn toen ik de overstap naar computertekenen kon maken! Klanten vonden het prachtig zo’n tuinontwerp ‘uit de computer’. Heel vernieuwend en modern. Autocad, Photoshop en Vectorworks waren (en zijn) m’n grote vrienden!. Met strakke aanzichten, creatieve presentaties en matenplannen kon ik wederom het onderscheid maken. En dan ook nog in kleur…

Voor mijzelf werkte het ook super: betrouwbare maten, oppervlaktes, doorrekenen van planten in een beplantingsplan. Het werd er allemaal zo veel makkelijker van.
Oh en niet te vergeten, het snel doorvoeren van wijzigingen. Met de huidige 3D-technieken, schaduwberekeningen en virtuele wandelingen door de nieuwe tuin, kunnen we ons nauwelijks meer anders voorstellen.3D tuin landschap

En de volgende stap?
Bijna niet geloven, maar steeds vaker krijg ik het verzoek om een handgetekend ontwerp te presenteren. Zo leuk!Geen strakke prints, maar handgemaakt artwork.

En dus, ben ik weer ouderwets aan het ‘spelen’ met potlood en stift. De rekenkracht, snelheid en betrouwbaarheid van de software, gecombineerd met ambachtelijke presentaties. Een beetje van mezelf en een beetje van de computer. Ik ben benieuwd wat jullie ervan gaan vinden, maar eerst nog even flink experimenteren (altijd fijn).

tuinontwerp ambachtelijk2ambachtelijk tuintontwerp1

Krokus of Crocus ?

De afgelopen weken waren vele tuinliefhebbers in de ban van de sneeuwklokjes. Geen bolgewas heeft zoveel ‘fans’ als de vroegbloeiende sneeuwklok met haar eigen festivals, open tuinen en zelfs sneeuwklokjesreizen…

Vrolijk!
Nu vind ik die sneeuwklokjes best leuk en heb ze ook zeker in m’n eigen tuin. Maar zeg nu zelf: een Krokus is toch véél vrolijker! Vlak na de sneeuwklokjes duiken overal in de tuin die vrolijke gele, roze en paarse kelkjes van de Krokus op. Vooral in boerderijtuinen en bij oude landgoederen zie je vaak hele velden met vrolijke kleurtjes tussen het gras en onder oude bomen staan. Leuk gezicht is het als de bloemkelkjes zich ’s ochtends openen als de zon schijnt en weer sluiten als het donker wordt.

Krokussen

Oorsprong
Van oorsprong komt de Krokus helemaal niet voor in Nederland, maar in de bergen rond middellandse zee. De eerste krokussen in Nederland zijn in de 16e eeuw vanuit Constantinopel meegenomen naar de botanische tuin in Leiden. En vandaaruit heeft ze een zegetocht door ons land gemaakt, vooral vanaf de 19e eeuw werd ze steeds populairder.

De latijnse naam voor Krokus is Crocus. Dit komt van het griekse krokos, wat weer gebaseerd is op een oude arabische benaming voor Saffraan, inderdaad de bijzondere specerij. Deze wordt gewonnen van de stempels van de Crocus sativus. Er wordt wel gezegd dat de Romeinen saffraan in hun kussen stopten na een avondje stappen: ze geloofden dat het hielp tegen een kater. Voor wie het wil proberen: je schijnt ze zelf ook wel te kunnen kweken voor saffraanoogst, maar in ons klimaat valt dat eigenlijk niet mee.

IMG_3640

In eigen tuin
Wil je zelf ook Krokussen in de tuin? Dan heb je geluk, want als ze het naar hun zin hebben worden het er ieder jaar vanzelf een beetje meer. Zonder dat je er werk van hebt of dat het hinderlijk wordt. Vooral de boerenkrokus: Crocus tommasinianus, die zichzelf prachtig uitzaait tussen andere planten of in het gazon. Uit de bloem komt dan een ‘doosvrucht’ die weer heel veel nieuwe zaadjes voortbrengt.

De meeste Krokussen houden van een zonnig plekje die goed ontwatert. Liefst in wat zandige grond. Maar er zijn ook wel soorten die liever wat meer schaduw hebben. Ieder jaar komen er weer nieuwe varianten bij, voor iedereen is er wel een favoriet. Let op kleur, hoogte, grootte van de bloem, bloeitijd en zelfs geur! Maar heb je een leuk bloembakje met Krokussen gekregen en zijn ze uitgebloeid? Gewoon met blad en al in de tuin zetten, moet jij volgend jaar eens opletten.

Plant de bollen in september/oktober op zo’n 3-4 cm diepte en zo’n 10cm uit elkaar. Na de bloei het blad gewoon laten staan, die verzamelen weer het voedsel voor volgend jaar. Een beetje koemestkorrels net na de bloei wordt dan ook erg op prijs gesteld!
Plant vooral op plekken in borders, in het gras en onder bladverliezende bomen/struiken. Daar komen de vrolijke voorjaarskleurtjes echt tot hun recht. En dan niet 3 bloemetjes bij elkaar, maar gewoon massaal in een groep van 100 bij elkaar. Dat geeft pas een mooi effect!

Krokus of Crocus? Het mag gewoon allebei!

 

Kerstroos in Januari

7 januari 2016

Helleborus orientalis

Het is weer januari. Veel tuinliefhebbers worden helemaal blij, want midden in de winter komen de verstilde kleuren van de eerste Helleborus al weer boven. De meeste van deze planten bloeien pas wat later in het voorjaar, maar oh wat is het fijn dat de eerste exemplaren nu al hun mooie kleed tonen. Op nieuwjaarsdag kreeg ik m’n eerste bloemen van dit jaar. Nu het vriest en ijzelt zijn de bloemstengels slap gaan hangen (ook mooi…), maar zodra de temperatuur stijgt gaat hun kopje weer gewoon omhoog en bloeien ze verder.

Helleborus Kerstroos Helleborus orientalis met Viburnum tinus

Bloei

Veel mensen kennen de plant beter onder de naam Kerstroos of Nieskruid. Die eerste Nederlandse naam is een beetje raar, want er zijn nauwelijks soorten die met kerst bloeien. ‘Kerstroos’ komt van de Helleborus niger die vroeger in kassen vervroegd in bloei werd gebracht om ze rond kersttijd bloeiend in huis te kunnen zetten. Tegenwoordig is vooral de Helleborus orientalis populair, niet voor in huis maar in de tuin. Deze Helleborus is één van de meest kleurrijke en meest betrouwbare soorten, en in ontelbaar veel kleuren en vormen.. Hij geeft bijna het hele jaar structuur aan de border. Een echte polvormer die jaren en jaren zonder overlast op z’n plek blijft

 

Helleborus Kerstroos onder ijzelHelleborus Kerstroos onder ijzel

Dichtbij

De bloemen zijn vooral van dichtbij schitterend. Het mooist is dan ook een plekje bij raam, voordeur of looppad. Liefst ook nog in lichte schaduw en fijne bekalkte en bemeste tuingrond. Heerlijk vinden ze dat. Het blad is dan wel wintergroen, maar met de oostenwind en ijzel eroverheen worden ze al gauw lelijk. Al dat lelijke blad kun je vlak voor de bloei wegknippen: dan zie je al die mooie kleuren beter en er komt ook nog eens fris groen blad voor terug.

Trend

De plant zaait zich wat uit, maar nooit hinderlijk. Leuk is dat de zaailingen vaak net weer iets verschillen van hun moeder, zodat je zelf mooie nieuwe exemplaren kunt kweken. Het duurt vaak wel 2-3 jaar voordat de zaailingen gaan bloeien. Helemaal passend bij de slow-movement-trend van nu, zullen we maar zeggen.

Helleborus Kerstroos

Helleborus Kerstroos

 

As van bbq en houtkachel in de tuin

oktober 2015

Houtas

Nu de avonden donker en kouder worden, vind ik het heerlijk om ons houtkacheltje lekker op te stoken. Gordijnen dicht, kacheltje aan, boek en wijntje erbij… Wie doet je wat!
Na een paar avonden stoken is de asla vol en dat as moet je natuurlijk ergens laten. Maar wist je dat asresten erg goed zijn voor je tuin als je, zoals ik, op arme zandgrond tuiniert? Gooi de volle asla dus niet in de container, maar verwen er je planten mee. Fruit, groenten, gazon en vaste planten; ze zijn dol op een handje houtas. Je krijgt er mooiere bloemen en meer vruchten van. Maar dan natuurlijk alleen van as van schoon, onbehandeld hout.

Lekkerder fruit door houtas

beetje as hier…beetje as daar…
Zelf strooide ik de asresten altijd een beetje gedachteloos uit over m’n gazon en borders. Beetje as hier…beetje as daar…. En dat zo de hele winter door. Dacht dat ik supergoed bezig was. Tot ik bijgaand artikel las van Velt (www.velt.nu/houtas).

Blijkt dat het veel beter is om de as in de winter netjes op te sparen (ik heb er nu een oude Melkbus voor gereserveerd) en pas in het voorjaar beginnen met dun uitstrooien over je gazon. Vanaf maart/april doe je er ook je fruitbomen, -struiken, borders en moestuin een plezier mee. Ook een eyeopener voor mij: in houtas zit veel Calcium. Zuur minnende planten als bosbessen, veenbessen of Rhododendrons doe je er dus geen plezier mee.
Wel een plezier doe je de slakgevoelige planten. Als je er een kringetje van as omheen strooit, schijnen de slakken er met een mooi boogje omheen te kruipen. Het proberen waard!

Let wel op…
Na verbranding van zuiver hout blijven er in de as verschillende mineralen over, o.a. Calcium, Kalium, Fosfor en Magnesium. Hoeveel hangt een beetje af van de houtsoort en je manier van stoken. Strooi niet te veel (max. 100 gr/m2), niet in de volle zon en wind, en dus niet in de winter. Ook als je al een tuin hebt met een hoge PH (dus basisch) doet een as-gift meer kwaad dan goed.

En heb je wel een houtkachel maar geen tuin waar je je as kwijt kan? Ik denk dat de moestuinen in de buurt er erg blij mee zullen zijn!

Natuurlijke tuin in de nieuwbouw

augustus 2015

En ja, de vakantie is weer voorbij…
In de zomerweken sta ik altijd op standje ‘gezellig’. Lekker rommelen in de tuin, bijkletsen met vrienden of tuinen bezoeken. Ook veel nieuwe klanten zijn zelf met vakantie en willen liever nog even in de tuin zitten dan erover nadenken. Extra leuk dus om in deze periode op bezoek te gaan bij tuinrelaties van voorgaande jaren.

Natuurlijke tuin in nieuwbouwwijkLaatst heb ik eens rustig bijgepraat in de privétuin van hovenier Roel Guchelaar. We werken al een aantal jaren prettig samen. Vooral voor natuurlijke en weelderige tuinen schakel ik Roel graag in. De eerste tuin die Roel me liet ontwerpen was zijn privétuin in een nieuwbouwwijk in Marknesse. Het werd het begin van een soort organische samenwerking. Roel had zelf al de basis gelegd met een vlonderterras. Hij had veel ideeën, maar wist niet hoe daar eenheid in aan te brengen. Nog zoekend naar ‘zijn’ stijl. Dus heb ik ingehaakt op zijn bestaande basis en wensen. Met als resultaat een tuin met strakke basis, vijvertje, moeras en luchtige beplanting.

Nu zijn we een paar jaar verder en heeft hij de beplanting zelf doorontwikkeld naar een nog weelderig beplantingsstijl. Ook inheemse planten mogen soms blijven staan. Wat een ander ‘onkruid’ vindt, past hier prachtig in het plaatje.

Zo langzaamaan is het een natuurlijke oase midden in de nieuwbouwwijk geworden. Met allerlei vlinders en bijen, kikkertjes en salamanders, libellen en vogels. Het is een heerlijke plek geworden waar altijd iets is te zien, horen en voelen.
Niet meer midden in de bebouwing maar midden in de natuur. Heeeerlijk!

(Nieuwsgierig geworden?  www.hogu.nl)

Natuurlijke tuin in nieuwbouwwijk

Natuurlijke tuin in nieuwbouwwijk

Natuurlijke tuin in nieuwbouwwijk

Natuurlijke tuin in nieuwbouwwijk

Natuurlijke tuin in nieuwbouwwijk

Natuurlijke tuin in nieuwbouwwijk

Natuurlijke tuin in nieuwbouwwijk

Natuurlijke tuin in nieuwbouwwijk

Natuurlijke tuin in nieuwbouwwijk